Terug naar de homepage
Activiteiten
  Contactgegevens
  Regioactiviteiten
  Lezingen + verslagen
  Veilingen + verslagen
  Bezoeken + verslagen
  Open tuindagen + verslagen














Koitrek 2005
Met Arcen nog zeer voelbaar in de benen sta ik daags na de Holland Koi Show, alweer in de vroege ochtend bij Jeroen op de stoep. Verwondert vraag ik me af wat ons bezielt om een fors deel van onze vakantiedagen “op te offeren” om ons een hoop lichamelijke arbeid en geestelijke stress op de hals te halen. Natuurlijk weet ik het antwoord wel. Het is de gezelligheid en vriendschap op en rond de show en de voldoening die het geeft als een grote groep bezoekers een leuk weekend heeft gehad. Mijn vermoeidheid is op slag verdwenen als Jeroen de deur opendoet, en ik de wallen onder zijn ogen zie. Jeroen is, samen met Wim Vielvoye, gedurende de show vrijwilligerscoördinator geweest en moest gemiddeld rond de 100 vrijwilligers dagelijks “van de straat” houden. Geen benijdenswaardige functie. Niet vanwege de onwelwillendheid van de over het algemeen zeer gemotiveerde groep mensen, maar wel vanwege de enorme puist regelwerk die dit met zich meebrengt. Gelukkig realiseren de meeste vrijwilligers zich wel dat “vrijwillig” nog niet “vrijblijvend” betekent. Enige structuur is nu eenmaal nodig om de zaken goed en op tijd geregeld te hebben. Maar buiten dat kun je wel lekker tegen dat soort gasten aanzeiken; “jíj bent toch coördinator? Regel het dan!”. Ach, hadden ze maar een vak moeten leren.
uit- / inklappen


De vijver van Mees
Een half uur vroeger dan afgesproken arriveren Davy en ik bij het huis van Mees en zijn gezin. Sinds kort heb ik een navigatiesysteem (in deftig Haags ook wel vâginàtiesysteem genoemd) en ik kan u melden, dat dit voor een aanzienlijke tijdwinst zorgt. Zeker wanneer je over een iets minder goed ontwikkeld richtingsgevoel beschikt. Goed, ik geef het toe, een abominabel slecht richtingsgevoel. Om een voorbeeld te geven; als op de vaste route naar mijn werk een weg is afgezet, en er bij wijze van spreken één straat moet worden omgereden, dan ben ik het spoor al volledig bijster. Ik ben in staat te verdwalen in mijn eigen wijk. Wat zeg ik? In mijn eigen straat! Als mensen me voor de deur van mijn eigen huis de weg vragen, dan verontschuldig ik me met de smoes dat ik er nét ben komen wonen. Door de jaren heen ben ik daarom bij afspraken onbewust een reserve aan tijd gaan inbouwen. Dit dus puur ter compensatie van de standaard benodigde zoektijd (SBZ). Lang geleden (een maandje of zo), in het pré-GPS tijdperk moest ik rekening houden met de door de ANWB routeplanner aangegeven reistijd, plus een SBZ van minimaal 15%. Ik moet er dus gewoon nog even aan wennen dat mijn reistijd aanzienlijk verkort is. Wat mij betreft dus dé uitvinding van de eeuw, die digitale, kaartlezende dame op het dashboard. Een zwoele, nimmer moe of boos wordende, vrouwenstem loodst je met engelengeduld precies tot aan de gewenste locatie, ondertussen de kaart meedraaiend met de te volgen route. Net een echte vrouw dus, met als enige verschil dat je bij dit apparaatje het geluid zachter of zelfs uit kunt zetten. In het begin vond ik het zelfs wel grappig wanneer de digilady vrij bekakt “u rijdt te snel!” riep. Mezelf verkneukelend, en mijn oude rammelbak prijzend dacht ik dan; “ja, dat weet ik!”. Wanneer dit echter elke tien seconden herhaald wordt, gaat dat je al snel de strot uithangen. Ach, een kwestie van even die optie uitzetten, of iets zachter gaan rijden natuurlijk. 
uit- / inklappen


BKKS 2006
Morgen vertrekken we naar Newark on Trent (U.K.) om daar de 30e “National” van de British Koi Keeper Society (BKKS) bij te wonen. De vier Daltons van de NVN bestaan dit jaar uit Jan, Guus, Mark en ondergetekende. Ik bel Toën nog even om te vragen wie de Friendship Award meeneemt. De Friendship Award is een prijs die door bevriende koiverenigingen bij het bezoek aan een show, aan een bijzondere vis wordt uitgereikt. Toën krijgt alleen een hartgrondig, vierletterig F-woord uit zijn mond (ja, ook hij spreekt een aardig woordje Engels). Vergeten! Ach, ik zal u vertellen, dat was de reden dat ik belde, door de wol geverfd leer je, je pappenheimers kennen. Onze voorzitter maakt, evenals andere bestuursleden, ter voorbereiding op de Holland Koi Show dagen van meer dan 24 uur. Aangezien ik redelijk in de buurt van Hans “Bekâh” van Domburg woon, voel ik de bui al hangen. Er ligt die avond (weer) een ritje beker ophalen in het verschiet. Maar dat blijkt mee te vallen, die dag ziet Hans Jeroen nog, en Jeroen werkt min of meer op de route van mijn huis naar vliegveld Eindhoven. We spreken af dat ik de prijs de volgende dag bij hem oppik. Nadat ik Guus heb gebeld en hij mij verzekert dat een uurtje van tevoren aanwezig zijn op de luchthaven Eindhoven méér dan voldoende is, rijd ik de volgende dag ruim op tijd weg van mijn werk, met het idee om tijdens de prijzenpitstop nog even een bakkie te doen bij Jeroen. Nauwelijks onderweg belt Guus met de vraag waar ik zit, we moeten immers twee uur van tevoren aanwezig zijn! “Is goed Guus”, antwoord ik en bel onverstoorbaar Jeroen. “Kun je naar de parkeerplaats van je werk komen? Smijt tijdens het langsrijden de prijs maar door het autoraam naar binnen!”. Ik blijk ineens haast te hebben. Net op tijd (achteraf blijkt dat dan natuurlijk ruimschoots op tijd te zijn) kom ik op de luchthaven aan. 
uit- / inklappen


BKKS 2005
Hans “Bekâh” van Domburg is al vele jaren verantwoordelijk voor de prijzen op de Holland Koi Show (HKS) te Arcen. Bekâh betekent vrij vertaald uit het Haags overigens gewoon beker. Dit jaar gaat hij voor de tiende keer de show opsieren met zijn trofeeën. Redelijk uniek is, dat de namen van de winnaars van de Holland Koi Show ter plekke op de bekers worden gegraveerd. Dit betekent dat Hans, nadat de jury klaar is met het beoordelen van al het moois, als een debiel de graveermachine moet hanteren om de bekers vóór de prijsuitreiking klaar te hebben. Als je hem gek wilt krijgen, of eigenlijk nóg gekker wilt maken, dan moet je op dat moment aan zijn hoofd gaan zeuren. Dikke stress dus om alles ieder jaar weer op tijd af te krijgen. Daarnaast laat Hans ook ieder jaar de koipin en diverse andere gadgets voor de NVN stand fabriceren. Gebleken is, dat hij een neus heeft voor dingen die aanslaan onder koihobbyisten. Ik leerde Hans kennen op de 12e Holland Koi Show, waar hij met zijn machinepark in een tent op het binnenterrein was gestationeerd. Het wederzijdse Haagse accent schepte natuurlijk direct een band. Blij verrast was ik toen Hans me vroeg om mee te gaan naar de show van de British Koi Keepers Society (BKKS) in Newark-on-Trant (UK). Jack, zijn vaste reismaat, kon geen vrij krijgen. Erg jammer Jack, bedank je baas nog even namens mij. In de week voor de show ben ik nog even met mijn zoon op bezoek geweest op de zaak, om het productieproces met eigen ogen te aanschouwen. Best indrukwekkend, vooral voor mijn zoon die het gevoel had dat hij in het walhalla was beland, met al die mooie trofeeën. Anders dan bij de HKS is op de BKKS natuurlijk geen gelegenheid om de prijswinnaars op de bekers te graveren. De opdruk blijft, naast de datum en naam van de show beperkt tot de variëteit, en de 1e, 2e, of 3e prijs. De plaatjes voor op de bekers worden door machines met behulp van laser van deze teksten voorzien. Hans is enorm trots dat hij de 30e BKKS show van prijzen mag voorzien. Hij ziet het toch als een soort kroon op zijn werk. Mogelijk opent dit perspectieven voor andere internationale shows. De show van de BKKS in Newark werd gehouden op 25 en 26 juni 2005.
uit- / inklappen


Bezoek Oceanium
Op zondag 6 juni was het zover. Maanden tevoren hadden we ons al opgegeven voor de rondleiding in het Oceanium van diergaarde Blijdorp te Rotterdam. Eindelijk mochten we deelgenoot worden van de mysterieuze geheimen achter de schermen. We zouden tot het selecte groepje gaan behoren, dat het kloppende hart van deze kleine binnenzee van nabij mocht aanschouwen. Het gaf me een beetje het gevoel dat ik lid was geworden van “de bende van de zwarte hand” van Pietje Bel. Pietje Bel zelf (Jeroen Dregmans), regelateur van het hele gebeuren, stond ons op het ontmoetingspunt al op te wachten. De animo voor dit uitje was zo groot, dat er zelfs een reservelijst moest worden opgesteld.
uit- / inklappen


De vijver van Etienne

Teringgg, Teringgg! Om 7:00 uur gaat deze zaterdagochtend mijn Haagse wekker af. Slaapdronken strompel ik naar de douche en vraag me af waar dat diepgewortelde koifanatisme toch vandaan komt. Vandaag staat namelijk een rit van een kleine 250 kilometer op het programma. Ik ga samen met twee vrienden op bezoek bij de vijver van Etienne Goderis. Etienne is een rasechte Vlaming die ik heb leren kennen via het Nishikigoi-Online forum op internet. Ik raakte daar diep onder de indruk van een fotoreportage over zijn natuurvijvertje, en kreeg direct de onweerstaanbare drang om dit plasje water live te willen aanschouwen. Bovendien was ik zeer nieuwsgierig naar het verhaal achter deze man en zijn vijver. Een afspraak voor een bezoek was snel gemaakt. Althans, nadat ik de “goede” Etienne te pakken had. Er bleken namelijk twee Etienne’s actief op het forum, waardoor ik in eerste instantie de “verkeerde” persoon had benaderd. Gelukkig kon deze smakelijk lachten om het misverstand wat later aan het licht kwam.
uit- / inklappen


8 april 2006 Tourtocht Belgische Koidealers

Het is pas 06:00 uur als op zaterdag 8 april 2006 de wekker mij onaangenaam uit mijn slaap rukt ten teken dat ik moet opstaan. En dat op een zaterdag, die meestal wat langer slapen betekent. Ik kijk uit het raam en zie dat het weer niet al te geweldig is. Als dit maar goed komt!

uit- / inklappen


KoiTrek 2005 (augustus 2005)
Met Arcen nog zeer voelbaar in de benen sta ik daags na de Holland Koi Show, alweer in de vroege ochtend bij Jeroen op de stoep. Verwondert vraag ik me af wat ons bezielt om een fors deel van onze vakantiedagen “op te offeren” om ons een hoop lichamelijke arbeid en geestelijke stress op de hals te halen. Natuurlijk weet ik het antwoord wel. Het is de gezelligheid en vriendschap op en rond de show en de voldoening die het geeft als een grote groep bezoekers een leuk weekend heeft gehad. Mijn vermoeidheid is op slag verdwenen als Jeroen de deur opendoet,.............
uit- / inklappen


6 juni 2005 excursie Oceanium Blijdorp
Op zondag 6 juni was het zover. Maanden tevoren hadden we ons al opgegeven voor de rondleiding in het Oceanium van diergaarde Blijdorp te Rotterdam. Eindelijk mochten we deelgenoot worden van de mysterieuze geheimen achter de schermen. We zouden tot het selecte groepje gaan behoren, dat het kloppende hart van deze kleine binnenzee van nabij mocht aanschouwen.
uit- / inklappen


20 maart 2005 excursie Burgers Ocean


Zondag 20 maart even voor 10 uur. Er staan al ruim 30 leden te wachten voor de poorten van Burgers Dierenpark in Arnhem. Klokslag 10 uur gaat de hele meute het park in op naar de Bush waar afgesproken is om de gidsen te ontmoeten die ons vanmorgen zullen gaan rondleiden. Het geluk is wat betreft het weer helemaal aan onze zijde en het is jammer dat de rondleiding die we gaan krijgen zich binnen afspeelt.

uit- / inklappen


KoiTrek 2003 (augustus 2003)

Ik heb de voorbije week na onze Engeland reis vaak nagedacht over de titel van dit reisverslag en uiteindelijk maar besloten het heel eenvoudig te houden. Op de reisbeschrijving stond: “N.V.N.Tour of the South East Section BKKS 2003” en op de speciale pin, hiervan zijn er maar 150 gemaakt en nu al een gewild verzamelobject, staat “South East / N.V.N. 2003 Tour”.

Enkele andere titels, die in mij opkwamen, waren:

“Engelse gastvrijheid ten top”, “Mud pond in Engeland”, “Nieuwe bonsai variant”, “Gezellige knusse show”, “Nieuw jaarlijks evenement”........................

uit- / inklappen


Het Twentse KVA-avontuur

We zullen ons eerst even voorstellen. Twee tukkers en een westerling resp. René, Jos en Kees uit Hengelo.
 

We willen u even laten meegenieten van ons avontuur binnen de KVA-groep.

De twee tukkers zijn met de groep in aanraking gekomen door uit nieuwsgierigheid eens een vergadering bij te wonen. Tot onze verbazing werd ons na de vergadering gevraagd om het team in het oosten te versterken. Dat hier veel haken en ogen en vooral veel vrije uren in gingen zitten konden we toen nog niet vermoeden. Maar hierover later meer........

uit- / inklappen